Sana, "bir resme bakıp da içinin acıdığı oldu mu?" diye çok sormak
istedim. Ama ya bugüne kadar acımadıysa ve bundan sonra da hep acırsa
diye korktum. Nereden çıktı şimdi bu deme, ne zaman resmini elime
alsam suretine dokunsam bir el uzanıp tâ derinlerden beni bambaşka...
Gitme Desem de Gideceks...
Yavan Yalnızlık...
Hatıralarla dolu hayat, adını hergün defalarca andığım hayat belkide hayatsızlık. Sıkıldım nefesin boğazımdan geçerken sıkmasına. Ya boğmalı yada rahatlamalı artık. Ocağın altında unutulan çay gibi delendimde demlendim. Doldum taştım kendimden. Yürüyemedim...
Seni Düşünmek...
0 seni düşünmek yok mu
Geceler dolusu seni düşünmek
Sarılmak karanlıklara sen diye
Sen diye kucaklamak yorganı okşamak, öpmek
O seni beklemek yok mu
Her gün sabahlara dek uykusuz beklemek
Ahh, ayak sesleri, kapı gıcırtıları bilemezsin
Bir defa yaşamaktır o, bin...
Önemsizlik HastalığÄ...
Bi şeyler hep önemliydi benden. Listede üstümde yer alabilen birçok
şey vardı. Sıradan mıydı bunlar ? Böyle mi olması gerekliydi, garip
olan benmiydim ? Yoksa sıradanlıkmıydı davranışlarımın diğer adı.
Düşünceler içinde düşüncelere girmek belkide artık...
Aynalardan Uzakta...
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Åžiir gibi bir ÅŸey seninle yaÅŸamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Yıldızların en parlak olduğu zamansın
Denizlerim senin kıyılarında sakin
Bırak...
Faili Meçhul...
Özledim?
Özlüyorum?
Sanırım özlemek benim kaderim. Artık saatlere bakmaktan korkar oldum.
Senden ayrı kaldığım anları anlatan bütün süre göstergeleri düşmanım.
Sadece senin hediye ettiğin saate bakıyorum bazen. Kavuşmamıza ne
kadar var diye. Ayrılık için...
Geceler...
Bu gece hiçleri ararken buldum aslında bu kağıtla kalemi, içimdekileri
bu kağıda yazdığımı düşündükçe kendimi gördüm defter yaprağında, yani
kendi hiçliğimi. Neydim ? Kimdim ? Bu gece tüm alışkanlıklarımdan
sıyrılıp farklı bir yerde yine aynı zamanda...
Bağlanmayacaksın...
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaÅŸayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin iÅŸte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin...
Gece...
Ben gecenin en çok,
adını seviyorum.
Bir kere asildir gece...
Sonra karanlıktır.
Yüzlerdeki sahte tebessümler,
Yalan gülücükler,
Anlarsınız ya.
Sonra nefes alır çiçekler.
Arka odada bir ayin vardır,
Bense bir yangını doya doya yaşıyorumdur bu gece.
Elimde bir mücevher...
Yara...
Sen Beni Gitti Zannettin..
Ben gittim, sen beni gittim zannettin...
Oysa ben gittiğim halde bırakmıştım bir şeyleri sende ve senden bir
şeyler kalmıştı istemeden de olsa bende...
Ben gittim...
Oysa bir o kadar hayal bırakmıştım sende. Bende ise yaralar kalmıştı o
büyük...